X
تبلیغات
اشـــک بــــاران - دفـتــــــــــر شــــعـــــــــــــــــر

اشـــک بــــاران

آخـ ـریــن بـرگــــ سفـ ــ ـرنـ ـامـه بـ ــاران ایـن اسـت ..... کـه زمـیــ ــ ـن چـرکـیــ ــ ـن اسـت

آری، آری، زندگی زیباست

زندگی آتشگهی دیرنده پا برجاست

گر بیفروزیش، رقص شعله‌اش در هر کران پیداست

ورنه، خاموش است و خاموشی گناه ماست

 

نوشته شده در شنبه 5 آذر1390ساعت 20:51 توسط اشک باران|


ما حاشیه نشین هستیم.

مادرم می گوید: "پدرت هم حاشیه نشین بود، در حاشیه به دنیا آمد، در حاشیه جان کند و در حاشیه مرد."

من هم در حاشیه به دنیا آمده ام،

ولی نمی خواهم در حاشیه بمیرم!

برادرم در حاشیه ی بیمارستان مرد.

خواهرم همیشه مریض است.

همیشه گریه می کند، گاهی در حاشیه ی گریه، کمی هم می خندد.

مادرم می گوید: "سرنوشت ما را هم در حاشیه ی صفحه ی تقدیر نوشته اند."

او هر شب ستاره ی بخت مرا که در حاشیه ی آسمان سوسو می زند به من نشان می دهد.

ولی من می گویم: "این ستاره ی من نیست."

من در حاشیه به دنیا آمدم،

در حاشیه بازی کردم.

همراه با سگها و گربه ها و مگس ها در حاشیه ی زباله ها گشته ام تا چیز به درد بخوری پیدا کنم.

من در حاشیه بزرگ شدم و به مدرسه رفتم.

در مدرسه گفتند: "جا نداریم."

مادرم گریه کرد.

مدیر مدرسه گفت: "آقای ناظم اسمش را در حاشیه ی دفتر بنویس تا ببینیم!"

من در حاشیه ی روز، به مدرسه ی شبانه می روم.

در حاشیه ی کلاس می نشینم.

در حاشیه ی مدرسه می نشینم و توپ بازی بچه ها را نگاه می کنم، چون لباسم همرنگ بچه ها نیست.

من روزها در حاشیه ی خیابان کار می کنم و بعضی شبها در حاشیه ی پیاده رو می خوابم.

من پاییز کار می کنم، زمستان کار می کنم، بهار کار می کنم، تابستان کار می کنم و در حاشیه ی کار، زندگی می کنم.


من سواد دارم ولی معنی بعضی کلمات را خوب نمی فهمم.

مثلا کلمه "تعطیلات" و "تفریح" و خیلی از کلمات دیگر را که در کتاب ها نوشته اند.

از پدرم هم پرسیدم ولی سواد نداشت!

من در حاشیه ی شهر زندگی می کنم.

من در حاشیه ی زمین زندگی می کنم.

من در مدسه آموخته ام که زمین مثل توپ گرد است و می چرخد.

اگر من در حاشیه ی زمین زندگی می کنم، پس چطور پایم نمی لغزد و در عمق فضا پرتاب نمی شوم؟

زندگی در حاشیه ی زمین خیلی سخت است.

حاشیه بر لب پرتگاه است، آدم ممکن است بلغزد و سقوط کند.

من حاشیه نشین هستم.

ولی معنی کلمه ی حاشیه را نمی دانم.

از معلم پرسیدم: "حاشیه یعنی چه؟"

گفت:"حاشیه یعنی قسمت کناره ی هر چیزی، مثل کناره ی لباس یا کتاب، مثلاً بعضی از کتابها حاشیه دارند و بعضی از کلمات کتاب را در حاشیه می نویسند؛ یا مثل حاشیه ی شهر که زباله ها را در آنجا می ریزند."

من گفتم: "مگر آدمها زباله هستند که بعضی از آنها را در حاشیه ی شهر ریخته اند؟"

معلم چیزی نگفت.

من حاشیه نشین هستم.

به مسجد می روم، در حاشیه ی مسجد نماز می خوانم، نزدیک کفشها؛

در حاشیه جلسه قرآن، قرآن خواندن را یاد گرفته ام.

قرآن کتاب خوبی است. قرآن ما حاشیه ندارد. هیچ کلمه ای را در حاشیه ی آن ننوشته اند.

اگر هم گاهی کلماتی در حاشیه آن باشند، آن کلمات حاشیه هم مثل کلمات دیگر عزیز و خوبند.

من قرآن را دوست دارم، خوب است همه چیز مثل قرآن خوب باشد.


قیصر امین پور

(زندگی در حاشیه- کتاب بی بال پریدن)


برچسب‌ها: زندگی در حاشیه, بی بال پریدن, قیصر امین پور
نوشته شده در پنجشنبه 17 مرداد1392ساعت 9:5 توسط اشک باران| |

قهــر مکن ای فرشتـه روی دلارا
نــاز مکن ای بنفشـه مـوی فریبـا

بر دل من گر روا بود سخن سخت
از تو پسندیده نیست ای گل رعنـا

شـاخـه خشکی به خـارزار وجودیم
تا چه کند شعله های خشم تو با ما

طعنه و دشنـام تلـخ اینهمه شیریـن
 چهره پر از خشم و قهر اینهمه زیبـا

نــاز تو را می کشم به دیــده منـت
سر به رهت می نهم به عجز و تمنا

از تو به یک حرف نـاروا نکشم دست
 وز سـر راه تـو دلـــربـــا نکشـم پـــا

عـاشــق زیبــاییــم، اسیــر محبـت
هر دو به چشمـان دلفـریب تـو پیدا

از همه بـازآمدیم و بـا تـو نشستیـم
تنهــا تنهــا به عشـق روی تو تنهــا

بـوی بهـــار است و روز عشـق و جـوانــی
 وقت نشاط است و شور و مستی و غوغا

 خـنــــده گــل را ببیـن بـه چـهـــره گـلـــزار
آتــش مـِـی را بـبـیـن بـه دامــن مـیـنـــــــا

سـاقــی مـن، جــام من، شــراب من امــروز
نـوبـت عشــق است و عیـش و نوبـت صحــرا

آه چه زیبــاست از تــو جــام گرفتـن
وزلـب گـــرم تـو بوسـه های گــوارا

لـب به لـب جــام و سـر به سینه سـاقــی
آه که جــان می دهـد به شـاعــر شـیـــدا

از تـو شنیـدن تـرانــه هـای دل انـگـیـــــز
بـا تــو نشـسـتــن بـهــــار را به تمــاشـــا

فـــردا فـــردا مـگــو کـه مـن نفــروشـم
عـشـــرت امــروز را بـه حســرت فــــردا

بـس کـن ز بـی وفــایـی بـس کــن
بــازآ ! بــازآ ! به مهــربـانـی بــازآ !

شـایـد بـا این سـرودهـای دلاویــز
بـاردگــر در دل تـو گـرم کنم جـــا

بـاشـد کــز یـک نـوازش تـو دل من
 گـردد امـروز چون شکوفه شکوفا
شاعر : فریدون مشیری


آشتی؟؟؟


برچسب‌ها: آشتی, شعر نو, فریدون مشیری
نوشته شده در چهارشنبه 4 بهمن1391ساعت 22:10 توسط اشک باران| |

 
 
 
پا به پای کودکی هایم بیا
 کفش هایت را به پا کن تا به تا
 
قاه قاه خنده ات را ساز کن
باز هم با خنده ات اعجاز کن
 
پا بکوب و لج کن و راضی نشو
با کسی جز دوست همبازی نشو
 
 
بچه های کوچه را هم کن خبر
 عاقلی را یک شب از یادت ببر
 
خاله بازی کن به رسم کودکی
 با همان چادر نماز پولکی
 
 
طعم چای و قوری گلدارمان
 لحظه های ناب بی تکرارمان
 
مادری از جنس باران داشتیم
در کنارش خواب آسان داشتیم
 
 
 
یا پدر اسطوره دنیای ما
 قهرمان باور زیبای ما
 
قصه های هر شب مادربزرگ
 ماجرای بزبز قندی و گرگ
 
غصه هرگز فرصت جولان نداشت
 خنده های کودکی پایان نداشت
 
 
هر کسی رنگ خودش بی شیله بود
 ثروت هر بچه قدری تیله بود
 
ای شریک نان و گردو و پنیر !
 همکلاسی ! باز دستم را بگیر
 
مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست
 آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟
 
حال ما را از کسی پرسیده ای ؟
 مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟
 
حسرت پرواز داری در قفس؟
 می کشی مشکل در این دنیا نفس؟
 
 
سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟
 رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست ؟
 
رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟
 آسمان باورت مهتابی است ؟
 
 
هرکجایی شعر باران را بخوان
ساده باش و باز هم کودک بمان
 
باز باران با ترانه ، گریه کن !
 کودکی تو ، کودکانه گریه کن!
 
 
ای رفیق روز های گرم و سرد
 سادگی هایم به سویم باز گرد
 
 
 
 
شـاعـــر : نـازنـیــن مــرادی
 

 
اگه خیلی وقته ندیدین کسی از ته دل بخنده ،  این فایل رو ببینید!!!
 
 

برچسب‌ها: پا به پای کودکی هایم بیا, شعر, نازنین مرادی, الکی خوش, کودکی
نوشته شده در یکشنبه 22 مرداد1391ساعت 21:13 توسط اشک باران| |

خسته ام از آرزوهــا ، آرزوهـــای شعـــاری
شــوق پـــرواز مجــازی ، بالهـای استعـاری

لحظه های کاغـذی را ، روز و شب تکـرار کردن
خــاطـــرات بـایـگــانـی ، زنـدگــی هــای اداری

آفـتـــاب زرد و غمگیــن ، پـلــه هـای رو بـه پایـیـن
سقفـهــای سـرد و سنگـین ، آسمـانهـای اجــاری

بـا نگــاهـی سـرشکستـه ، چشمهــایی پینــه بستــه
خسته از درهای بسته ، خستـه از چشــم انتـظــاری

صنــدلــی هــای خمیـده ، میـزهای صف کشیـده
خنــده هـای لـب پـریـده ، گــریــه هــای اختیــاری

عصـر جـدول های خالی ، پارکـهای این حوالی
پــرسه های بی خیالی ، نیمکت های خمـاری

رونوشت روزها را ،روی هم سنجاق کردم :
شنبه های بی پناهی ،جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را ، با غبــار آرزوهـا
                                    خاک خواهد بست روزی ،
                                                                   باد خواهد برد باری
روی میز خالی من ، صفحه باز حوادث
                                     در ستون تسلـیت هـا ، 
                                                                  نامی از ما یادگاری

شــاعر : زنده یاد قیصر امین پور



برچسب‌ها: لحظه های کاغذی, قیصر امین پور, شعر نو, تازه ها
نوشته شده در یکشنبه 10 اردیبهشت1391ساعت 23:11 توسط اشک باران| |

 بــوی بــــاران بـــوی سـبــــزه بـــوی خـــاک
شـاخـه های شسته بـــاران خــورده پــــاک

آسمــــان آبــی و ابــــر سپیـــد
بــرگـهــای سبــــز بـیــــد
عـطـــــر نــرگـس ، رقـص بــــاد
نغمــه شــوق پـرستـو هــای شـــاد
خلـوت گـرم کبـوتـرهای مست
نـرم نـرمـک مـی رســـد اینک بهــــار

خـوش به حــال روزگـــار
خـوش به حــال چشمـه هــا و دشت هــا
خـوش به حــال دانــه هـــا و سبـــزه هـــا
خـوش به حــال غنـچــه هــای نیمــه بـــاز
خـوش به حــال دختــر میخـک کــه می خنــدد بــه نـــاز
خـوش به حــال جــام لبــریــــز از شـــراب
خـوش به حــال آفـتــــاب

ای دل مـن گــرچـه در ایــن روزگـــار
جـامـه رنگین نمی پوشی به کـــام
بـــاده رنگیـن نمی نوشی ز جــــام
 نـُـقــل و سبـــزه در میـــان سفــره نیست
جامت از آن مـِـی که می باید ،تهی است

ای دریغ از تو اگـر چـون گــل نـرقصـی با نسیــم
ای دریغ از من اگــر مـسـتــــم نســـازد آفـتــــاب
ای دریغ از ما اگـــر کــامــــی نگیــریــم از بهـــــار

 گـــر نکــوبــی شیشــه غــــم را بــه سنــگ
 هفـت رنـگــش می شــود هـفـتـــــاد رنــگ

 

 

شــاعــــر : فــریــدون مشیـــــری

 

 

 

پیشاپیش فرا رسیدن سال نو را به شما تبریک می گویم

شــــآد و پیــروز باشید


برچسب‌ها: سال نو, نوروز, نرم نرمک میرسد اینک بهار, فریدون مشیری, غنچه های نیمه باز
نوشته شده در جمعه 26 اسفند1390ساعت 22:11 توسط اشک باران| |

دلم برای کسی تنگ است
 
                     که آفتاب صداقت را
                                 به میهمانی گلهای باغ می آورد
                                              و گیسوان بلندش را به بادها می داد
                                                        و دستهای سپیدش را به آب می بخشید


دلم برای کسی تنگ است
 
                     که چشمهای قشنگش را
                              به عمق آبی دریای واژگون می دوخت
                                             وشعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند

دلم برای کسی تنگ است
 
                    که همچو کودک معصومی
                              دلش برای دلم می سوخت
                                            و مهربانی را نثار من می کرد

 دلم برای کسی تنگ است

                    که تا شمال ترین شمال
                             و در جنوب ترین جنوب
                                           همیشه در همه جا

 -آه با که بتوان گفت
                   که بود با من و
                              پیوسته نیز بی من بود
                                            و کار من ز فراقش فغان و شیون بود

 کسی که بی من ماند

                                   کسی که با من نیست
 

                                                                کسی ....

                                                                              دگر کافی ست

 

 

شـاعـــر : حمیـــد مصــدق

 

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar22.com

 
 
+ همسر حميد مصدق -لاله خانم - روي در ورودي سالن خانه شان با خط درشت نوشته بود: حميد بيماري قلبي دارد . لطفا مراعات کنيد و بيرون از خانه سيگار بکشيد . خود حميد مصدق هم ميآمد بيرون سيگار ميکشيد و ميگفت : به احترام لاله خانم است!
 
 

برچسب‌ها: دلم برای کسی تنگ است, آفتاب صداقت, حمید مصدق, شعر نو, مراعات همسر
نوشته شده در پنجشنبه 22 دی1390ساعت 20:6 توسط اشک باران| |

 

نه تو می مانی،

نه اندوه

و نه هیچ یک از مردم این آبادی

به حباب نگران لب یک رود قسم

و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت

غصه هم خواهد رفت

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند

لحظه ها عریانند

به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز

تو به آیینه، نه! 

 آیینه به تو خیره شده ست

تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید

و اگر بغض کنی 

آه از آیینه دنیا که چه ها خواهد کرد

گنجه دیروزت، پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف!

بسته های فردا همه ای کاش ای کاش!

ظرف این لحظه ولیکن خالی ست

ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود

غم که از راه رسید در این  سینه بر او باز مکن

تا خدا ،یک رگ گردن باقی ست

تا خدا مانده، به غم وعده این خانه مده!

 

شاعر : کیوان شاهبداغی

 

منبع : وبلاگ شاعر

 

 

 

 

 






برچسب‌ها: آئینه دنیا, قسم, حباب نگران لب یک رود, جامه اندوه, کیوان شاهبداغی
نوشته شده در یکشنبه 6 آذر1390ساعت 17:13 توسط اشک باران| |

صـدای خش خش برگهـای خزونی توی گوشم نالـه می کرد  
آسمون بغضش رو تو پرده ی ابرهای سیـاهش پاره می کرد


رعــد و بـرق نـگــاه شـهـــر رو با صــداش خـــواب زده می کرد
زمین از این همه سنگینی بار به روی شونه اش گله می کرد

همچنــان پـــای پـیــــاده ، فـــارغ از صــدای خشـم آسمـــونـی
بـی خیـــال از نـالـه ها و گلــه های بــرگـهــــای زرد خـــزونــی

جــــــاده هــــای بـی کـســـی رو گــــم مـی کـــردم آروم آروم
تـــن غــربت رو مــی شستــــم زیــــر قـطـــــره هـای بــــــارون

مــن بــه یـــــاد عــطـــــر بــــــارون زده ی گـلـهـــــای پـــونـــــه
می کشیدم پای خسته ام رو توی جاده، به هوای بوی خونه


وقـتــی که صــدای خــونه مــن رو تــا آخــر جـاده می کشونه
ایـن ســرابــه تـوی جــــاده ؛ که چشمـــام رو مـی پـوشـــونـه

 

تـرانه سـرا : ناهید میر بهاء

خواننده: سیاوش قمیشی

لینک دانلود در 4shared : دانلود آهنگ

لینک دانلود در picofile: دانلود آهنگ


برچسب‌ها: گلهای پونه, سیاوش قمیشی, عطر بارون زده, ناهید میر بها, خش خش برگها
نوشته شده در جمعه 27 آبان1390ساعت 19:16 توسط اشک باران| |

كوك كن ساعتِ خویش !

                          اعتباری به خروسِ سحری، نیست دگر

                                                    دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است

كوك كن ساعتِ خویش !

                      كه مـؤذّن، شبِ پیـش

                                                   دسته گل داده به آب

                                                                 و در آغوش سحر رفته به خواب

كوك كن ساعتِ خویش !

                      شاطری نیست در این شهرِ بزرگ ، كه سحر برخیزد

                                                    شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین

                                                                                               دیر برمی خیزند

كوك كن ساعتِ خویش !

                     كه سحرگاه كسی بقچه در زیر بغل،

                                                   راهیِ حمّامی نیست

                                                         كه تو از لِخ لِخِ دمپایی و تك سرفه ی او برخیزی

كوك كن ساعتِ خویش !

                     رفتگر مُرده و این كوچه دگر

                                                  خالی از خِش خِش ِ جاروی ِ شب ِ رفتگر است

كوك كن ساعتِ خویش !

                    ماكیان ها همه مستِ خوابند

                                                  شهر هم . . .

                                                                    خوابِ اینترنتی ِ عصرِ اتم می بیند

كوك كن ساعتِ خویش !

                    كه در این شهر، دگر مستی نیست

                                                  كه تو وقتِ سحر، آنگاه كه از میكده برمی گردد

                                                             از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی

كوك كن ساعتِ خویش !

                  اعتباری به خروس ِ سحری نیست دگر

                                                و در این شهر سحرخیزی نیست

                                                                                       و سحر نزدیک است

 

شاعر : کیوان هاشمی


برچسب‌ها: کوک کن, شعر, شاعر, کیوان هاشمی, کوک کن ساعت خویش, سحر نزدیک است, اعتبار, خروس سحری
نوشته شده در دوشنبه 18 مهر1390ساعت 21:48 توسط اشک باران| |

نوستالژی - یادی از ایام گذشته

 

 

 

 

 

 

در کنار خطوط سیم پیام خارج از ده دو کاج روئیدند
سالیان دراز رهگذران آن دو را چون دو دوست میدیدند

یکی از روز های سرد پاییزی زیر رگبار و تازیانه باد
یکی از کاج ها به خود لرزید خم شدو روی دیگری افتاد

گفت ای آشنا ببخش مرا خوب درحال من تامل کن
ریشه هایم زخاک بیرون است چند روزی مرا تحمل کن

کاج همسایه گفت با تندی مردم آزار از تو بیزارم
دور شو دست از سرم بردار من کجا طاقت تورا دارم

بینوا راسپس تکانی داد یار بی رحم و بی مروت او
سیمها پاره گشت و کاج افتاد برزمین نقش بست قامت او

مرکز ارتباط دید آن روز انتقال پیام ممکن نیست
گشت عازم گروه پی جویی تا ببیند که عیب کار از چیست

سیمبانان پس از مرمت سیم راه تکرار بر خطر بستند
یعنی آن کاج سنگدل را نیز با تبر تکه تکه بشکستند

شاعر : محمد جواد محبت

 

 

در كنار خطوط سیم پیام خارج از ده دو كاج روئیدند
سالیان دراز رهگذران آن دو را چون دو دوست می‌دیدند


روزی از روزهای پائیزی زیر رگبار و تازیانه باد
یكی از كاج ها به خود لرزید خم شد و روی دیگری افتاد


گفت ای آشنا ببخش مرا خوب در حال من تأمل كن
ریشه‌هایم ز خاك بیرون است چند روزی مرا تحمل كن


كاج همسایه گفت با نرمی دوستی را نمی برم از یاد
شاید این اتفاق هم روزی ناگهان از برای من افتاد


مهربانی بگوش باد رسید باد آرام شد، ملایم شد
کاج آسیب دیده ی ما هم کم کمک پا گرفت و سالم شد


میوه ی کاج ها فرو می ریخت دانه ها ریشه می زدند آسان
ابر باران رساند و چندی بعد دِه ما ، نام یافت کاجستان

شاعر : محمد جواد محبت- همان شاعر دو کاج

 

+ شعر محبوب دوران کودکی من این شعر بود، با وجود اینکه میگن شعر اول تلخه ولی به شخصه همون اولی رو بیشتر می پسندم  


برچسب‌ها: شعر دو کاج, سیم پیام, محمد جواد محبت, کاج همسایه, کاجستان
نوشته شده در دوشنبه 11 مهر1390ساعت 17:47 توسط اشک باران| |

گفته بودم زندگي زيباست

گفته و ناگفته اي بس نكته ها كاينجاست

آسمان باز

آفتاب زر

باغهاي گل

دشتهاي بي در و پيكر

سر برون آوردن گل از درون برف

تاب نرم رقص ماهي در بلور آب

بوي عِطر خاك باران خورده كهسار

خواب گندمزارها در چشمه مهتاب

آمدن ، رفتن ، دويدن

عشق ورزيدن

در غم انسان نشستن

پا به پاي شادمانيهاي مردم پاي كوبيدن

كار كردن ، كار كردن

آرَميدن

چشم اندازبيابانهاي خشك و خسته را ديدن

جرعه هايي از سبوي تازه آب پاك نوشيدن

گوسفندان را سحرگاهان به سوی کوه راندن

همنفس با بلبلان کوهی آواره خواندن

در تله افتاده آهو بچگان را شير دادن و رهانيدن

نيمروز خستگي را در پناه دره ماندن

گاهگاهي

زير سقف اين سفالين بامهاي مَه گرفته

قصه هاي در هم غم را ز نم نم هاي بارانها شنيدن

بي تكان گهواره رنگين كمان را

در كنار بام ديدن

يا شب برفي

پيش آتشها نشستن

دل به رؤياهاي دامنگير و گرم شعله  بستن

آري آري زندگي زيباست

زندگي ، آتشگهي ديرنده پابرجاست

گر بيفروزيش ، رقص شعله اش در هر كران پيداست

ور نه خاموش است و خاموشي گناه ماست

پیر مرد آرام و با لبخند
کنده ای در کوره افسرده جان افکند
 چشم هایش در سیاهی های کومه جست و جو می کرد
 زیر لب آهسته با خود گفتگو می کرد

زندگي را شعله بايد برفروزنده

شعله ها را هيمه سوزنده

جنگلي هستي تو اي انسان

جنگل اي روييده آزاده

بي دريغ افكنده بر روي كوهها دامان

آشيانها بر سرانگشتان تو جاويد

چشمه ها در سايبانهاي تو جوشنده

آفتاب و باد و باران بر سرت افشان

جان تو خدمتگزار آتش

سر بلند و سبز باش اي جنگل انسان

زندگانی شعله می خواهد صدا سر داد عمو نوروز
 شعله ها را هیمه باید روشنی افروز

زندگي را شعله بايد بر فروزنده

شعله را هيمه سوزنده

آري آري زندگي زيباست

زندگي ، آتشگهي ديرنده پابرجاست

گر بيفروزيش ، رقص شعله اش در هر كران پيداست

ور نه خاموش است و خاموشي گناه ماست

«سياوش کسرايی»

 (۵ اسفند ۱۳۰۵ هشت بهشت اصفهان - ۱۹ بهمن ۱۳۷۴ وین)

 

 

 

 + این شعر  بخش آغازین منظومه آرش کمانگیر سروده سیاوش کسرایی است.

 منظومه کامل به همراه فایل صوتی با صدای شاعر در ادامه مطلب

+ حتما  یکبار هم شده داستان آرش کمانگیر را از زبان این شاعر نیمایی بخوانید و بشنوید

+ به دلیل طولانی شدن این پست، متاسفانه زندگینامه این شاعر فقید معاصر را  قرار ندادم !

 


برچسب‌ها: منظومه آرش کمانگیر, زندگی زیباست, زندگی آتشگهی دیرینه پابرجاست, سیاوش کسرایی, دانلود, صدای سیاوش کسرایی, صدای شاعر
ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه 24 شهریور1390ساعت 18:32 توسط اشک باران| |

 - به کجا چنین شتابان ؟
    گون از نسیم پرسید


 - دل من گرفته زینجا
    هوس سفر نداری
    ز غبار این بیابان ؟


  - همه آرزویم
    اما
    چه کنم که بسته پایم
    به کجا چنین شتابان ؟


  - به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم

  - سفرت به خیر ! اما تو دوستی خدا را
    چو ازین کویر وحشت به سلامتی گذشتی
    به شکوفه ها به باران
    برسان سلام ما را

« محمد رضا شفیعی کدکنی»

کلاس درس استاد شفیعی کدکنی

درس معلم ار بود زمزمه محبتی ...!

+ شعر نوشته شده در قسمت شرح وبلاگ

 "آخـ ـریــن بـرگــ سفـ ــ ـرنـ ـامـه بـ ــاران ایـن اسـت ..... کـه زمـیــ ــ ـن چـرکـیــ ــ ـن اسـت" هم از سروده های این شاعر معاصر است.


برچسب‌ها: به کجا چنین شتابان, برسان سلام ما را, کویر وحشت, محمرضا شفیعی کدکنی, کلاس درس
نوشته شده در جمعه 11 شهریور1390ساعت 21:57 توسط اشک باران| |

 

دیده بگشا ای به شهــد مــرگ نوشینت رضـــا
دیده بگشا بر عــدم، ای مستـی هستی فـــزا
دیده بگشا ای پس از سوءالقضا حسن القضا

دیده بگشا از کرم، رنجور دردستان، علی! ماه غریبستان علی
بحـر مروارید غـم، گنجور مردستان، علی!

 

دیـده بگشـا رنـج انسـان بیـن و سیــل اشــک و آه
کِبـر پَـستان بیـن و جـــام جـهــل و فـرجـــام گـنـــاه
تیر و ترکش، خون و آتش، خشم سرکش، بیم چاه

دیده بگشا بر ستـم؛ بر این فریبستان، علی!
شمـع شب‌های دژم، مـــاه غریبستان، علی!

 

دیده بگشــا! نقـش انسـان مـاند با جـامی تهی
سوخت لاله، مُرد لیلی، خشک شد سَرو سَهی
زآ گـهی مان جهــل مـاند و جهــل ماند از آگهـی

دیده بگشا ای صنـم، ای ساقی مستان، علی!
تیـــره شد از بیـش و کــم آیینــۀ هستان، علی!
 

Imam-ali

 

دانلود آلبوم ماه غریبستان محمد اصفهانی

وصف علی (دانلود)

ماه غریبستان (دانلود)

کمیل علی (دانلود)

علی ای همای رحمت (دانلود)

فریاد تنهایی (دانلود)

شهادت امام علی تسلیت باد


برچسب‌ها: ماه غریبستان علی, دیده بگشا, علی معلم, محمد اصفهانی, علی ای همای رحمت
نوشته شده در شنبه 29 مرداد1390ساعت 13:36 توسط اشک باران| |

بـه نسیـمـی همـه راه به هم می‌ریزد
کی دل سنـگ تـو را آه به هم می‌ریزد
moon-water
سنــگــ در بـرکــــه می‌انــدازم و می‌‌پـنـــــدارم
بـا همین سنــگ زدن، مــــــاه بـه هـم می‌ریزد

عشق، بر شانه ی هم چیدنِ چندین سنگ است
گــــاه می‌مـانــــد و نـاگــاه بـه هــــم مـی‌ریــزد

آنچه را عقــل به یک عمــر به دست آورده است
عشــق یـک لـحظـه ی کوتـــاه به هم می‌ریــزد

آه، یک روز همیــن آه تــو را مـی‌گیـرد
گاه یک کوه به یک کاه به هم می‌ریزد

بهترین و جدیدترین خدمات وبلاگ نویسان جوان                www.bahar22.com

دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت
آه از آیـیـنـه که تصـویــر تـو را قـاب گرفت

خواستم نوح شوم، موج غمت غرقم کرد
کشتی‌ام را شب طـوفانی گـرداب گرفت

در قنـوتم ز خـدا«عقــل» طلب می‌کردم
«عشق» اما خبر از گوشه محراب گرفت

نـتــوانست فــرامـــوش کنـــد مسـتـــی را
هر که از دست تو یک قطره می ناب گرفت

کـی بـه انـداختـن سنگ پیاپی در آب
ماه را می‌شود از حافظه آب گرفت؟!

شاعر : فاضل نظری


برچسب‌ها: جاصل عقل, سنگ در برکه, حافظه آب, شعر, شاعر, فاضل نظری
نوشته شده در چهارشنبه 26 مرداد1390ساعت 20:6 توسط اشک باران| |

 

اين مرد خود پرست

اين ديو، اين رها شده از بند

مست مست

استاده روبه روي من و

خيره در منست

***

گفتم به خويشتن

آيا توانِ رستنم از اين نگاه هست ؟

مشتي زدم به سينه او،

ناگهان دريغ

آئينه تمام قد روبه رو شكست .

<<حمید مصدق>>

 


برچسب‌ها: خود شکن, شعر, حمید مصدق, عکس, شاعر
نوشته شده در جمعه 3 تیر1390ساعت 18:23 توسط اشک باران| |

بـا يادت سرمستــــم اي نگــاه آسمـــــــاني
يـادم کـن تـا هستــم اي اميــد زنـدگانــــــي


تــا بــه هــــر تــرانــــــه مـي‌کـشــد زبـانــــــــه شـــور عـاشقــانه من
حـــــالــــــ دلــــــــ مـــي‌گـــويـــــــم بـــا زبــــــان بــــي زبـــانــــــــــــي
هــر لبخنــــدت بـا مـن گـويــد دل مـده به دست غــم در ايـن عـالــم
بـنـشـيــــن بـا عـشــــــق تـا گـــــــل رويـــد زيــن شـب خــزانـــــــــي


تــا کـه از نـگــاه تـو نـــور شـادي مـي‌بـــارد
دل ز مـهــربـانيت شــــور و شـــادي‌هـا دارد


بـا تـو خــــزان من بهـــــاران با تو شبــم ستـاره باران از نورافشاني
چـه بخواهـي چـه نخواهـي دل عـاشـق ره تو پـويـد به هر نشـانـي
دل و جان سرمست از شوق نگاه تو همه جا حيرانم ديده به راه تو
که بديـن روح افـــزايـي زيبـايــي رويــايـي چـون بهـشـت جـاودانـــي
چـه شود گـر بـازآيــي چـون نفـس بـاد سحــر مي رسدم جان دگــر
ديــــده کـشــــد ســوي تــو پــر هـمـسفـــــرم شــو که مـي‌تـوانــي


پــر و بالــم را بـا ديــدارت کــي بـگـشــــــايــي؟
تب و تابـم را با لبخـنـدت کــي بنـشـــــــانــي؟

شاعر : فریدون مشیری


 

 

 

 

آهنگ ساز : استاد مرتضی نی داوود

 

تنظیم آهنگ : فریدون شهبازیان

خواننده: علیرضا افتخاری

 

دانلود آهنگ


+ نوستالژی : این آهنگ بر اساس ملودی استاد مرحوم مرتضی نی داوود در دستگاه بیات اصفهان است . ملودی آشنایی که تیتراژ سریال هزار دستان بود. و در اینجا تنظیم شاهکار فریدون شهبازیان رنگ و بوی دیگری به آن داده.


برچسب‌ها: شور عاشقانه, امید زندگانی, فریدون مشیری, مرتضی نی داوود, علیرضا افتخاری
نوشته شده در جمعه 3 تیر1390ساعت 13:51 توسط اشک باران| |


+ سلام

+من آمدم

+شعر زیبایی از حمید مصدق در پست های قبل آورده بودم که آقای عرفان لطف کردن کاملش را در اختیار من قرار دادن.

به قدری زیبا بود که حیفم اومد کاملش را نیارم. امیدوارم شما هم خوشتون بیاد

 

+قصیده کامل در ادامه مطلب


برچسب‌ها: آبی خاکستری سیاه, حمید مصدق, شعر نو, سحر نزدیک است, آتش عشق
ادامه مطلب
نوشته شده در پنجشنبه 2 تیر1390ساعت 11:58 توسط اشک باران| |

 

واي، باران؛

باران؛

شيشه پنجره را باران شست .

از  دل من اما،

- چه كسي نقش تو را خواهد شست ؟

 

آسمان سربي رنگ،

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ .

مي پرد مرغ نگاهم تا دور،

واي، باران،

باران،

پر مرغان نگاهم را شست .

*****

خواب روياي فراموشيهاست !

خواب را دريابم،

كه در آن دولت خاموشيهاست .

من شكوفايي گلهاي اميدم را در روياها مي بينم،

 

و ندايي كه به من ميگويد :

"گر چه شب تاريك است

 دل قوي دار،

سحر نزديك است"

 

دل من، در دل شب،

خواب پروانه شدن مي بيند .

مهر در صبحدمان داس به دست

آسمانها آبي،

- پر مرغان صداقت آبي ست -

ديده در آينه صبح تو را مي بيند .

 

 

+ برای مشاهده قصیده به طور کامل به ادامه مطلب بروید


+ تقدیم به او که بهارانم از اوست.


برچسب‌ها: آبی سیاه خاکستری, حمید مصدق, شاعر, سحر نزدیک است
ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه 27 خرداد1390ساعت 12:23 توسط اشک باران| |

فریدون مشیری

سفر تن را تا خاک تماشا کردی
سفر جان را از خاک به افلاک ببین!
گر مرا می جویی
سبزه ها را دریاب
با درختان بنشین!
 
 
فروغ فرخزاد 
 
 
من از نهایت شب حرف میزنم
من از نهایت تاریکی
واز نهایت شب حرف می زنم
اگر به خانه من آمدی برای من
ای مهربان چراغ بیارو یک دریچه
که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم
 
 
 
حسین پناهی
 
 
خورشید جاودانه می درخشد در مدار خویش
ماییم که پا جای پا خود می نهیم
و غروب می کنیم هر پسین!

برچسب‌ها: سنگ نوشته, فریدون مشیری, فروغ فرخزاد, حسین پناهی, من از نهایت شب حرف میزنم
نوشته شده در دوشنبه 23 خرداد1390ساعت 16:2 توسط اشک باران| |

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم 

 

در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

 

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

 

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

 

يادم آيد : تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

 

با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!

 

اشكي ازشاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد،

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ، نرميدم

 

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

نگرفتي دگر از عاشق آزرده  خبر هم

نكني ديگر از آن كوچه گذر هم!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

 فریدون مشیری  

دکلمه شعر با صدای شاعر(فریدون مشیری) 

دانلود شعر کوچه با اجرای دریا دادور (تصویری)

 


برچسب‌ها: کوچه, بی تو مهتاب شبی, فریدون مشیری, دکلمه با صدای شاعر, دریا دادور
نوشته شده در چهارشنبه 18 خرداد1390ساعت 17:42 توسط اشک باران| |


برچسب‌ها: چشم, یک چشم من اندر غم دلدار گریست, روز وصال, عکس
نوشته شده در سه شنبه 17 خرداد1390ساعت 9:54 توسط اشک باران| |

 

 

 

کاش آن آینه ای بودم من 

که به هر صبح تو را می دیدم


پ ن : این پست مخاطب خاص داره !!!


برچسب‌ها: آینه, شعر, عکس, آینه اتاقت, که به هر صبح تو را میدیدم
نوشته شده در یکشنبه 15 خرداد1390ساعت 14:23 توسط اشک باران| |

 

توبه بر لب ،سـُبـحه بر کف، دل پر از شوق گناه

مـعـصیــت را خـنــده می آیــد ز اسـتـغـفــار ما

 


برچسب‌ها: توبه, استغفار, شعر, سبحه
نوشته شده در یکشنبه 8 خرداد1390ساعت 11:31 توسط اشک باران| |

سلام
حال همه ما خوب است
ملالی نیست جز گمشدن گاه به گاه خیالی دور
که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند
با این همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنار زندگی میگذرم
که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد و
نه این دل نا ماندگار بی درمان
تا یادم نرفته است بنویسم
حوالی خواب های ما سال پر بارانی بود
میدانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه ی باز نیامدن است
اما تو لااقل
حتی هر وهله گاهی هر از گاهی
ببین انعکاس تبسم رویا شبیه شمایل شقایق نیست؟
راستی خبرت بدهم
خواب دیده ام خانه ای خریدم
بی پرده ، بی پنجره
بی در ، بی دیوار
هی بخند!
بی پرده بگویمت
چیزی نمانده است
من چهل ساله خواهم شد
فردا را به فال نیک خواهم گرفت
دارد همین لحظه یک فوج کبوتر سفید از فراز کوچه ما میگذرد
باد بوی نام های کسان من می دهد
یادت می آید رفته بودی خبر از آرامش آسمان بیاوری
نه ری را جان
نامه ام باید کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آینه
از نو برایت مینویسم
حال همه ما خوب است
اما تو باور نکن!!!


...........

بیا برویم روبروی باد شمال
آنسوی پرچین گریه ها سر پناهی خیس از مژه های ماه را بلدم که بیراهه ی دریا نیست
دیگر از این همه سلام ضبط شده بر آداب لاجرم خسته ام
بیا برویم
آنسوی هرچه حرف و حدیث امروز است
همیشه سکوتی برای آرامش و فراموشی ما باقیست
میتوانیم بدون تکلم خاطره ای حتی ، کامل شویم
میتوانیم دمی در برابر جهان ، به یک واژه ساده قناعت کنیم
من حدس می زنم از آواز آن همه سال و ماه
هنوز بیت ساده ای از غربت گریه را به یاد آورم
من خودم هستم
بی خود این آیینه را روبروی خاطره مگیر
هیچ اتفاق خاصی رخ نداده است
تنها شبی هفت ساله خوابیدم
و بامدادن هزار ساله برخاستم

دارم هی پا به پای نرفتن صبوری می کنم
صبوری می کنم تا تمام کلمات عاقل شوند
صبوری می کنم تا ترنم نام تو در ترانه کامل تر شود
صبوری می کنم تا طلوع تبسم
تا صحن سایه
تا سراغ همسایه
صبوری می کنم تا مدار ، مدارا، مرگ
تا مرگ خسته از دق الباب نوبتم
آهسته زیر لب چیزی ، حرفی ، سخنی بگوید
مثلا وقت بسیار است و دوباره باز خواهم گشت
مرا نمی شناسد مرگ
یا کودک است هنوز؟
و یا شاعران ساکتند؟
حالا برو ای مرگ،
برادر،
ای بیم ساده ی آشنا
تا تو دوباره باز آیی
من هم دوباره عاشق خواهم شد

شاعر :علی صالحی

دکـلـمــه با صدای زنــده یاد خـســرو شکـیـبـــایی


برچسب‌ها: سلام, حال همه ما خوب است, علی صالحی, دانلود دکلمه خسرو شکیبایی, ری را
نوشته شده در چهارشنبه 4 خرداد1390ساعت 22:35 توسط اشک باران| |

 خنک آن قماربازی که بباخت آن چه بودش

بنماند هیچش الا هوس قمار دیگر


برچسب‌ها: قمار باز, هوس قمار دیگر, شعر, مولانا
نوشته شده در چهارشنبه 4 خرداد1390ساعت 17:20 توسط اشک باران| |

تو را من چـشـــــم در راهــــــم

 شباهنگام


كه مي گيرند در شاخ  تلاجن * سايه ها رنگ سياهي

وزان دلخستگانت راست اندوهي فراهم

تو را من چـشـــــم در راهــــــم .


شباهنگام ،

در آن دم كه بر جا دره ها چون مرده ماران

خفتگانند

در آن نوبت كه بندد دست نيلوفر به پاي سرو كوهي دام

گـَرَم يادآوري يا نه ، من از يادت نمي كاهم

تو را من چـشـــم در راهــــــم
  

نیما یوشیج


*  تلاجن : درختي است جنگلي


برچسب‌ها: تو را من چشم در راهم, نیما یوشیج, شعر نو, شاهنگام, تلاجن
نوشته شده در دوشنبه 2 خرداد1390ساعت 23:34 توسط اشک باران| |

دردهای من                                                                                                                       

 جامه نیستند

               تا ز تن در آورم

 چامه و چکامه نیستند

              تا به رشته ی سخن در آورم

 نعره نیستند

             تا ز نای جان بر آورم

 

دردهای من نگفتنی است

 دردهای من نهفتنی است

  

درد های من

 گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست

 درد مردم زمانه است

 مردمی که چین پوستینشان

 مردمی که رنگ روی آستینشان

 مردمی که نامهایشان

 جلد کهنه  شناسنامه هایشان

                                     درد می کند

 

من ولی تمام استخوان بودنم

 لحظه های ساده  سرودنم

                                  درد می کند

 انحنای روح من

 شانه های خسته ی غرور من

 تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است

 کتف گریه های بی بهانه ام

 بازوان حس شاعرانه ام

                               زخم خورده است

 

درد های پوستی کجا؟

 درد دوستی کجا؟

  

این سماجت عجیب

 پا فشاری شگفت درد هاست

 درد های آشنا

 دردهای بومی غریب

 درد های خانگی

 درد های کهنه ی لجوج

  

 

اولین قلم

 حرف حرف درد را

                         در دلم نوشته است

 دست سرنوشت

                     خون درد را

 

                        با گلم سرشته است

 

پس چگونه سر نوشت ناگزیر خویش را رها کنم؟

 

درد

 رنگ و بوی غنچه دل است

 پس چگونه من

 رنگ و بوی غنچه را ز برگهای تو به توی آن جدا کنم؟

 

دفتر مرا

 دست درد می زند ورق

 شعر تازه ی مرا

 درد گفته است

 درد هم شنفته است

 پس در این میانه من

 از چه حرف می زنم؟

 

  

درد، حرف نیست

 درد، نام دیگر من است

 من چگونه خویش را صدا کنم؟

 

زنده یاد قیصر امین پور

 


برچسب‌ها: درد نام دیگر من است, شعر, قیصر امین پور, دردهای من, شعر نو
نوشته شده در یکشنبه 1 خرداد1390ساعت 21:20 توسط اشک باران| |

به تو عادت دارم،

مثل پروانه به آتش،

مثل عابد به عبادت،

و تو هر لحظه که از من دوری،

من به ویرانگری فاصله می اندیشم ....


برچسب‌ها: فاصله, عادت, فراق, پروانه, دوری
نوشته شده در جمعه 30 اردیبهشت1390ساعت 18:23 توسط اشک باران| |

به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد

به جویبار که در من جاری بود


به ابرها که فکرهای طویلم بودند
 

به رشد دردناک سپیدارهای باغ که با من
از فصل های خشک گذر می کردند

به دسته های کلاغان
که عطر مزرعه های شبانه را
برای من به هدیه می آوردند

به مادرم که در اینه زندگی  می کرد
و شکل پیری من بود

و به زمین که شهوت تکرار من درون ملتهبش را
از تخمه های سبز می انباشت سلامی دوباره خواهم داد 

می آیم می آیم می آیم

با گیسویم : ادامه بوهای زیر خاک
با چشمهایم : تجربه های غلیظ تاریکی
با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار
می آیم

می آیم می آیم می آیم

و آستانه پر از عشق می شود
 و من در آستانه به آنها که دوست می دارند
و دختری که هنوز آنجا
در آستانه پرعشق ایستاده سلامی دوباره خواهم داد
 

شاعر : فروغ فرخزاد



دکلمه با صدای مرحوم خسرو شکیبایی


برچسب‌ها: به آفتاب سلامی دوباره خواهم کرد, فروغ فرخزاد, خسرو شکیبایی, دانلود دکلمه, آستانه پر عشق
نوشته شده در جمعه 30 اردیبهشت1390ساعت 10:5 توسط اشک باران| |

Design By : nightSelect.com