اشـــک  بــــاران

                          اعتباری به خروسِ سحری، نیست دگر

                                                    دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است

                      كه مـؤذّن، شبِ پیـش

                                                   دسته گل داده به آب

                                                                 و در آغوش سحر رفته به خواب

                      شاطری نیست در این شهرِ بزرگ ، كه سحر برخیزد

                                                    شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین

                                                                                               دیر برمی خیزند

                     كه سحرگاه كسی بقچه در زیر بغل،

                                                   راهیِ حمّامی نیست

                                                         كه تو از لِخ لِخِ دمپایی و تك سرفه ی او برخیزی

                     رفتگر مُرده و این كوچه دگر

                                                  خالی از خِش خِش ِ جاروی ِ شب ِ رفتگر است

                    ماكیان ها همه مستِ خوابند

                                                  شهر هم . . .

                                                                    خوابِ اینترنتی ِ عصرِ اتم می بیند

                    كه در این شهر، دگر مستی نیست

                                                  كه تو وقتِ سحر، آنگاه كه از میكده برمی گردد

                                                             از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی

                  اعتباری به خروس ِ سحری نیست دگر

                                                و در این شهر سحرخیزی نیست

                                                                                       و سحر نزدیک است

شاعر : کیوان هاشمی